سرمایه گذاری در بورس و میزان ریسک پذیری

سرمایه گذاری در بورس یکی از مدرن ترین محورهای سرمایه گذاری در جهان است. وجود انواع مسیرهای سرمایه گذاری در بازار سرمایه، با محدوده قیمت ها و سرمایه ها متفاوت باعث شده است که دامنه افرادی که به سمت بورس جذب می شوند بسیار وسیع تر باشد.

در ایران مانند سایر کشورهای دیگر مدل های مختلفی از سرمایه گذاری وجود دارد، مانند: سرمایه گذاری در بازار طلا و سکه، پس انداز کردن در بانک ها به صورت طولانی مدت، خریدن اوراق بهادار، خرید و فروش ملک و بورس از جمله شاخص ترین روش های سرمایه گذاری های پربازده هستند.

ذکر این نکته حائز اهمیت است که میزان سودی که هر سرمایه گذار از محل سرمایه گذاری خود دریافت می کند یک رابطه کاملا مستقیم و خطی با میزان ریسک پذیری او دارد.

قطعا هر سرمایه گذاری که در هر کدام از روش های بیان شده وارد معاملات شده باشد قبل از هر چیزی میزان ریسکی را که باید متقبل شود مورد بررسی قرار می دهد. چرا که ریسکی که در هر معامله وجود دارد با این که سرمایه گذار به به سود مد نظر خود دست پیدا می کند یا خیر رابطه مستقیم دارد.

هر چقدر که سود یک معامله و یا سرمایه گذاری بالا باشد به همان نسبت احتمال اینکه فرد سرمایه گذار به سود پیش بینی شده خود و به بازار هدف خود برسد بیشتر است.

بنابراین در یک جمله می توان گفت که ریسک یعنی میزان خطری که سرمایه گذار حاضر است متقبل شود تا سود مدنظرش را کسب کند.

سرمایه گذاری در بازار بورس از جمله سرمایه گذاری ایی است که نیازمند ریسک پذیری در فرد است. اگر دقت کرده باشید متوجه می شوید که اغلب افرادی که محتاط هستند و میزان ریسک پذیری در آن ها کم است معمولا ترجیح می دهند که سرمایه ی خود را در محل های کم ریسک تری مانند بانک، اوراق بهادار و موارد مشابه سرمایه گذاری کنند.

حال ممکن است یک فرد با داشتن درصد کم ریسک پذیری از خود بپرسد که چگونه می تواند وارد بازار سرمایه شود؟ یا حتما نیاز است که برای سرمایه گذاری در بورس میزان خطرپذیری بالایی داشته باشد؟

پاسخ این است: خیر

گستردگی بازار سرمایه، ریشه ها و اصولی که در بازار بورس است، شرکت های متنوعی که در بورس ثبت شده اند و همچنین شیوه های مختلفی که برای سرمایه گذاری در بورس وجود دارد باعث شده است تا هر کسی که علاقه مند به بورس است بتواند به این بازار ورود کند.

بورس به زبان ساده به محلی گفته می شود که به سرمایه داران مختلف ( چه سرمایه دارهای خرد و چه سرمایه دارهای کلان) اجازه می دهد بخشی از پول خود را در هر کدام از شرکت هایی که بازار سرمایه ثبت شده اند، سرمایه گذاری کنند و در واقع سهامدار آن شرکت شوند.

 بنابراین بازار بورس همانند مغازه ای است که هر شرکتی که شرایط لازم برای ثبت شدن داشته باشد وارد این مغازه می شود و مشتریانی که وارد این مغازه می شوند با علم و آگاهی کامل از شرکت ها، سهامدار یک یا چند شرکت می شوند.

سهام در واقع یک واحد تعریف شده در بازار بورس است که هر سهم در یک شرکت ارزشی به واحد ریال خواهد داشت. در واقع اگر مالکیت یک شرکت به طور مساوی به واحدهای بسیار کوچکی تقسیم شود به هر کدام از این واحدها سهم گفته می شود.

 به طور مثال اگر یک فردی از شرکت فولاد صد واحد سهم به قیمت هزار ریال خریداری کند، در واقع آن فرد یک سهامدار خرد در شرکت فولاد محسوب می شود که جمع سرمایه او در شرکت فولاد به مبلغ صد هزار ریال است.

نماد در واقع معرف یک شرکت به طور مختصر است. معمولا برای کوتاه کردن اسامی شرکت ها، در بازار بورس نمادهای آن ها به کار برده می شود که استفاده از اسامی را راحتتر کند.

نکته قابل توجه اینکه حرف اول نماد نشان دهنده گروهی است که آن نماد در آن دسته قرار دارد. به طور مثال نمادهایی که با حرف خ شروع می شوند مربوط به شرکت های خودرو سازی هستند، مانند خساپا که مربوط به شرکت سایپا می باشد.

شرکت های مالی و بانک ها مانند وبملت مربوط به گروه واسطه گری های مالی هستند و با حرف واو شروع می شوند. وبملت مربوط به بانک ملت ، وبصادر مربوط به بانک صادرات، وتجارت از بانک تجارت و …. که همگی با حرف واو شروع شده اند از گروه واسطه گری مالی هستند.

سهامدار خرد معمولا در بازار بورس به سهامدارانی گفته می شود که زیر یک درصد از کل سهام یک شرکت را دارا هستند.

در سایت های بورس، در میان تحلیل گران، سایت های کدال و tsetmc از عبارت سهامدار حقیقی نیز استفاده می شود، که منظور همان سهامدارهای خرد هستند. درصد بالایی از کدهایی که در سازمان بورس ثبت می شوند تحت عنوان سهامداران حقیقی وارد بازار سرمایه می شوند.

سهامدار کلان به سرمایه دارانی گفته می شود که بیش از یک درصد از کل سهام یک شرکت را دارا باشند. این سهامداران که به آن ها افراد حقوقی نیز می گویند، نقش بسزایی در روند بازار ایفا می کنند.

تا جایی که ورود کردن یک فرد حقوقی شاخص و معتبر به یک شرکت می تواند کل ارزش سهام آن شرکت را بالا ببرد و باعث شود که پس از اطلاع از اینکه آن فرد حقوقی سهامدار یک شرکت شده است تقاضا برای خرید سهام آن شرکت توسط کدهای حقیقی بالا رود.

سهامدار حقوقی هر شرکت می تواند در شرایط حیاتی نجات بخش ارزش سهام آن شرکت باشد. زمانی که صف فروش تشکیل می شود سهامدار حقوقی می تواند از پایین رفتن قیمت سهم جلوگیری کند و جایی که تقاضا در یک نماد بالا می رود و سهامدارهای خرد قصد خرید آن نماد را دارند، حقوقی ها می توانند بخشی از سهم خود را تحت عنوان کد به کد به حقوقی ها بفروشند.

در مورد معرفی انواع محل های سرمایه گذاری و میزان سوددهی آن ها می توانید با ما همراه باشید.

۰

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.